De sociale kant van duurzaamheid
De ‘sociale insteek’ van Koen voor duurzaamheid ontstond al op de middelbare school. “Ik zag hoe ongelijk de wereld is verdeeld en was me er al vroeg van bewust dat onze manier van leven niet houdbaar is. Tijdens mijn studie Sociale Geografie keek ik veel naar ongelijkheid in de wereld. Ik leerde dat wat wij hier doen, ook invloed heeft op de rest van de wereld. En dat we dus een verantwoordelijkheid hebben om zorgvuldig met onze middelen en onze uitstoot om te gaan.”
Na zijn studie ging hij aan de slag bij Stichting Buurkracht, waar hij bewoners samenbracht voor gezamenlijke inkoop van bijvoorbeeld zonnepanelen en andere energiebesparingsacties. “Mensen willen vaak wel iets doen, maar zien door de bomen het bos niet meer. Door samen te werken, weet je wat er speelt in de straat en kun je stappen zetten. Buren vertrouwen elkaar.”
Werken aan resultaat in Vught
De overtuiging dat het dus echt samen moet, neemt hij nu mee in Vught. “Ik wilde werken aan projecten die niet na een paar maanden stoppen, maar die langere tijd impact hebben. Bij de gemeente kan ik die stip op de horizon vasthouden.” Zo is er het lokale energieloket: een plek waar inwoners letterlijk kunnen zien en voelen hoe isolatie, warmtepompen en zonnepanelen werken. “We hebben een soort ‘energiemuseum’ waar vijf lokale energie- en natuurcoöperaties samen werken. Mensen kunnen daar ervaren wat verduurzaming betekent. Dat werkt veel beter dan alleen een folder. Vught staat echt voor die sociale kant van de energietransitie.”
Vertrouwen opbouwen
Koen is trots op de warme samenwerking met inwoners en partners. “De warmteplannen en de aanpak van energiearmoede zijn mooie voorbeelden. De gemeente werkt samen met, lokale energiecoöperaties, de woonstichting voedselbank, ouderenorganisaties en vele andere lokale stakeholders. Zo komen we in contact met mensen die anders misschien niet, of minder makkelijk bereikt worden. Een energiecoach die bij je aan tafel zit, kan net dat duwtje geven om toch iets te doen.”
Regionaal versterken
Die samenwerking houdt niet op bij de gemeentegrens. “Bewoners zien geen gemeentegrenzen, dus wij moeten dat ook niet strikt zien. Eerder had iedereen nog zijn eigen focus, maar nu zie je dat gemeenten elkaar veel meer opzoeken. Een mooi voorbeeld is het Meerjarig Collectief Ontzorgen waarbij we met meerdere gemeenten uit de regio samenwerken om inwoners te ondersteunen in bijvoorbeeld isolatiemaatregelen. Dankzij de inzet van verschillende gemeenten gaan we gezamenlijk vooruit!”
Voor Koen is dat precies waar de RES NOB voor staat: “De energietransitie is complex, met grote technische en sociale uitdagingen. Die kun je niet als gemeente in je eentje oplossen. Door regionaal samen te werken, bundelen we kennis en middelen. Zo kunnen ook kleinere gemeenten een groot verschil maken en als voorbeeld dienen.”